Menu
Persoonlijk

Inspanningsgeïnduceerde Laryngeale Obstructie (EILO)

Sinds ik 18 ben heb ik problemen met mijn ademhaling tijdens het sporten. Het voelt alsof ik geen lucht krijg en ik maak een piepend geluid als ik inadem. Dit was voor mij ontzettend vervelend. Ik voelde mij er namelijk goed over dat ik een goede conditie had en sportief ben. Sportief zijn is voor mij erg belangrijk.

Mijn EILO diagnose

Toen mijn ademhalingsproblemen maar niet over gingen en ik tijdens het sporten steeds meer belemmerd werd door dit probleem werd het tijd om naar de huisarts te gaan. Hier werd ik zoals vele anderen met EILO verkeerd gediagnosticeerd met inspanningsastma. Niet heel gek, want de symptomen van beide diagnoses lijken erg op elkaar, maar de oorsprong van het probleem ligt ergens anders.

Toen bleek dat pufjes niet werkten (ik heb er drie gehad in twee jaar tijd), was het tijd om verder onderzoek te doen. Ik ben toen in het ziekenhuis getest op astma, dit bleek ik niet te hebben, en ben toen verder onderzocht bij een specialist. Bij deze specialist moet ik een situatie nabootsen waarbij ik last kreeg van mijn ademhalingsproblemen, terwijl ik werd onderzocht. Dit hield in dat ik mocht HARDlopen op een loopband, terwijl er een kleine camera in mijn keel keek. Deze camera ging via mijn neus naar mijn keel. Dit gaf echt een ontzettend raar gevoel.

Tijdens dit onderzoek kon je op de video super duidelijk zien dat het weefsel in mijn keel en mijn stembanden tijdens het sporten steeds meer voor de opening van mijn luchtpijp komen te hangen. Hierdoor heb ik dus een minder grote opening om door adem te halen, terwijl je tijdens het sporten juist meer lucht wil.

Hoe verder?

Toen ik na drie jaar eindelijk de juiste diagnose had was het tijd om het probleem op te lossen. Er was een mogelijkheid om te opereren, maar dit zag ik en de specialist voor mijn situatie niet zitten. Hierom ben ik begonnen met ademhalingstherapie bij een fysiotherapeut. Niet alleen kreeg ik niet genoeg lucht tijdens het sporten, maar ik verergerde zelf het probleem door verkeerd adem te halen. Zo haalde ik maar weinig adem door mijn buik te gebruiken en begon ik veel te laat met dieper ademhalen en hijgen tijdens het sporten, waardoor ik eerder het punt bereikte waarop ik niet meer genoeg adem kon halen.

Hier heb ik toen samen met mijn fysio aan gewerkt en het ging echt stukken beter. Tijdens het basketballen had ik steeds minder last en mijn conditie verbeterde zich weer in plaats van dat hij verslechterde. Ik pushte mezelf steeds harder tijdens de basketbal trainingen zodat ik steeds op het randje zat (misschien niet de beste tactiek) en het werkte. Ik kon steeds meer en dat voelde ontzettend fijn. Ik begon zelfs met hardlopen en kreeg mijn ademhaling steeds beter onder controle.

Mijn huidige situatie

Helaas werd ik een tijd geleden flink ziek en kan ik al een tijd niet trainen. Als gevolg kreeg ik het niet meer voor elkaar om meer dan 2 km hard te lopen zonder helemaal stuk te gaan op mijn ademhaling. Mijn conditie is dus echt slecht op het moment en het voelt alsof al mijn progressie is verdwenen. Dit vind ik echt heel erg moeilijk, want het voelde zo fijn dat het zo goed ging met sporten.

Ondanks dat het nu als een soort onmogelijk proces voelt, ga ik langzaam mijn conditie weer opbouwen. Ik wou dit eerst doen door te gaan hardlopen, maar ik krijg mezelf niet vooruit en boek nauwelijks progressie. Hierom heb ik besloten om te gaan wielrennen en heb een racefiets gekocht. Hierdoor kan ik net als tijdens het basketballen mezelf gecontroleerd blijven pushen. Inmiddels heb ik het uitgeprobeerd en het was verbazingwekkend leuk! Ik hoop heel erg dat wielrennen mij gaat helpen en anders heb ik er in ieder geval een leuke hobby bij.

Nu ik weer hard ga sleutelen aan mijn conditie kan ik veel tips gebruiken. Mocht je nog een leuke tip hebben laat het mij vooral weten!

No Comments

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.